close
  • zondag 18 augustus
Nostalgie

De tuin uit mijn jeugd

De tuin uit mijn jeugd

1973. Vijftien jaar oud. Het is voorjaar. Ergens in April. Geen zomertijd, dat bestond nog niet. Weekend en ja, dan moest je er aan geloven. Niks luieren in de eerste voorjaarszon. Nee, taken doen.

Mama is al naar de groenteman gelopen en papa luistert naar Willem Duijs op de radio. Ik kijk op het lijstje in de keuken. Francine: heg knippen.

Nou dat is lekker zeg. Dat gaat even duren. Niks geen elektrische tuinbenodigdheden. Een heggenschaar met zwarte handvatten met oranje topje. Het hout gebarsten. Daar ging je velletje af en toe tussen zitten.

Met een broer op zee, was ik de sigaar

Beetje smeren had ook wel gekund vader. Balanceren op een trapje en omdat ik lang was en slank (toen nog) en met een broer op zee, was ik de sigaar, want ik paste overal tussen. De kastanje prikte in mijn rug.

Over de rand van de heg zag ik de buurjongen naar mij kijken vanuit de tuinkamer. Hij zwaaide. Zat lekker te lezen in de Kijk. Hij wel!

Van je af knippen

Schaar in de aanslag en gaan. Ontspannend was het zeker niet. Ook omdat pap keek of ik het wel recht deed. In die tijd had ik nog niet veel kracht in mijn dunne puberarmpjes. Dus binnen twee minuten stond hij naast mij. Je doet het niet goed. Hou de schaar horizontaal van je af en dan knippen. Niet omhoog zwieren als je knipt. Kijk dan, zo is het toch helemaal scheef. Voordoen en voordoen. Toen ik weer.

Het gras deden we met een oude grasmaaier die als een koffiemolen klonk

Ik kan hier lang over uitweiden, maar het beeld komt vast over. Het gras deden wij met een oude grasmaaier die als een koffiemolen klonk. Eerst de randjes knippen op de knieën. Gras weghalen en dan maaien. Het gras viel gedeeltelijk in de bak dus je kon daarna met een hark de rest weghalen. Splinter van de steel in je handen. Maar doorgaan, stoer zijn.

Pincet

Heel precies moest ik zowel de blaadjes van de heg als de grassprietjes weghalen tussen de planten. Nog net geen pincet nodig.
Stel je voor, al die prachtige rotstuinplanten bedekt met dat afval. Dat kon niet. Paadje vegen en daarna op de knietjes. Onkruid weghalen tussen de tegels.

Je weet wel, die waar je makkelijk je vingers tussen krijgt met neerzetten

Schoffelen kwam ook nog. Inmiddels was het twee uur in de middag op zondag. Warm en dorstig. Gelukkig even pauze. Neerploffen in de tuinstoel. Je weet wel, die waar je makkelijk je vingers tussen krijgt met neerzetten. Hilarisch.

Lapje stof om op te zitten

Geen rust hoor. Melk op en ontbijtkoek naar binnen gewerkt. Bruine boterham met roomboter en heel oude kaas. Francientje kan er weer tegen.

Nog even alles afmaken. Gereedschap schoonmaken. Gras en tuinafval op de composthoop achter in de tuin. Alles de schuur in. Klaar.

Tegels

Snel naar de buurjongen, Zin in zwemmen. Ach. Hij is al weg. Naar mijn beste vriendin lopen. Die zat in de tuin met een boek. Heel relaxed. Haar broertjes (twee) waren in de tuin bezig. Ja, zij wel. De enige meid in het gezin. En een makkelijke tuin. Tegels, met schutting en een hek. Bloembakken en hangplanten. Best saai ook wel.

Ik doe mijn ogen open en zit nog in dezelfde stoel

Ineens zag ik wat mijn ouders bedoelden. Wat een tuin kan zijn of niet kan zijn. Een oase van rust. Met groen en planten en bloemen. Vlinders en bijtjes. Hommels die zoemen. Daar moet je dus wel wat voor doen. Blote voeten op het gras. Natuurlijk waren ze daar trots op. Ik ging terug naar huis. De tuin weer in en lekker soezen en geuren opsnuiven van pas gemaaid gras.

Ik doe mijn ogen open en zit nog in dezelfde stoel, zelfde lapje stof nog. 46 jaar later. In mijn eigen tuin. Mijn lief brengt mij thee. Heerlijk. En we maken samen plannen over hoe de tuin gaat worden en wat erbij kan dit seizoen. In ieder geval budlea, lavendel, prunusboompje, brem en forsythia. De planten uit de tuin van mijn jeugd. Een pad van houtsnippers en een stenen plantenbak bouwen van rotstuin stenen. Jippie, we hebben er zin in.

Geschreven door: Francine van Amstel

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook