close
  • dinsdag 22 oktober
Zorg en Zekerheid

Jeanette wordt ziek in Mexico, wat nu?

Jeanette wordt ziek in Mexico, wat nu?

Jeanette Slagt besloot om op 53-jarige leeftijd opnieuw te beginnen als digitale nomade. Hierdoor heeft ze een compleet nieuwe manier van gepensioneerd leven neergezet.

In 2015 heeft ze vrijwel alles verkocht wat ze bezat. Ze was werkeloos, had een start gemaakt met een eigen bedrijf, maar helaas lukte het concept niet in Nederland. Ze besloot om ‘tering naar de nering’ te zetten: oftewel haar uitgaven af te stemmen op haar inkomsten. En waar kon ze dat beter doen dan in een land waar het levensonderhoud goedkoop is?

Dus boekte ze een ticket naar de Filipijnen en verhuisde. Momenteel verblijft ze in Mexico en heeft Jeanette al heel wat geschreven  voor 50+. Geniet mee van haar avonturen en haar kijk op het leven na je vijftigste. Vorige week gaf ze tips over veiligheid en wonen in het buitenland.

Jeanette wordt ziek in Mexico, wat nu?

De afgelopen week was ik ziek. Ik had een heel zware verkoudheid met griep. Ik was totaal van de wereld voor een paar dagen, hoge koorts en zo’n erge hoofdpijn dat ik niet veel meer kon dan op bed liggen, rollen WC papier vol snuiten en water drinken.

Het kwam erg snel opzetten en ik ben in de buurt apotheek binnengelopen voor medicijnen. Ik herinnerde me uit de Filipijnen een wonderpil, een mengeling van iets met paracetamol, daar nam je drie van in en hopla weg was de griep of verkoudheid. Die kon ik hier niet vinden. Maar ik was wel, wederom, verbaast over wat hier allemaal te koop is zonder doktersrecept.

De meneer van de apotheek stelde een pakketje voor me samen: potje paracetamol voor overdag, zuigtabletten tegen keelpijn en een doosje pillen voor de nacht. Speciaal voor griep, zo vertelde hij me. Ze zouden er voor zorgen dat ik lekker sliep. Er zit paracetamol in en antihistamine, wat ervoor zorgt dat je slijmvliezen slinken en je mag geen autorijden als je ze gebruikt. Nou, dat kan kloppen, ik heb in jaren niet zo lekker geslapen. Veertien uur aan een stuk. Ik werd heerlijk uitgerust wakker.

Foto: een hoofd vol griep 

Trieste bedoening

Ik heb ze drie nachten ingenomen en toen voelde ik me prima. Nog wel snotterig, maar dan met dat gevoel dat je lijf de rest zelf wel kan. De apotheker vroeg ook of ik codeïne wilde, dat hielp om de hoestprikkel te dempen. Dat vond ik niet echt nodig. Ik was wel blij dat mijn zoon tegenover me woont. Hij haalde water voor me, want uit de kraan drinken hier is niet raadzaam, dus je koopt drinkwater. Ook nam hij  heerlijk verkoelende Jell-o pudding voor me mee, gelei pudding in allerlei smaken en kleurtjes.

Als je alleen reist en je wordt ziek is het een trieste bedoening. Dan moet je zelf met je zieke hoofd over straat om boodschappen te doen of medicijnen te halen. Ik herinner me een gevalletje griep in de Filipijnen, toen had ik gelukkig een vriend die met kippensoep kwam en medicijnen ging kopen. Maar die ene keer dat ik iets aan mijn been had en van de koorts niet meer uit mijn ogen kon kijken, toen heeft de tuinman die me zag strompelen me in een tricycle gepropt en naar het ziekenhuis gebracht. Dan ben je vreselijk kwetsbaar en moet je goed op je tellen passen.

Twee voor de prijs van een

Ik was blij met mijn medicijnen en de apotheek deze keer. Ik kreeg de juiste medicijnen mee en ik herstel goed. Maar toch elke keer als ik hier langs een apotheek loop ben ik verbaast over het verschil met Nederland. Ik koop net als jullie Paracetamol voor net onder een euro per 20 tabletten, maar Ibuprofen kost hier nog geen euro voor 20 tabletten. Antibiotica koop ik hier zonder recept voor een tientje per kuur. Wil ik antidepressiva of slaappillen dan ga ik naar een toeristen apotheek, daar betaal ik ongeveer 20 euro voor een doosje zware medicijnen, wat je maar wilt, van een generiek merk, speciaal gemaakt voor het toerisme. Vaak is de aanbieding van twee voor de prijs van een.

Ik kan daar ook insuline kopen, en alles wat ik nodig heb voor het behandelen van ernstige chronische ziektes. Het is alleen iets duurder, omdat het een toeristen gebied is. In de plaatselijke apotheek is het betaalbaarder. Maar daar moet je voor slaappillen of antidepressiva wel een dokters recept hebben. Maar ja, die dokter zit gewoon naast de apotheek, het kost 2 euro per consult en dan zeg je gewoon wat je nodig hebt en krijg je een recept. Hetzelfde met de tandarts. In Nederland betalen we de hoofdprijs voor de tandarts, hier is het consult gratis, en trekken kost bijvoorbeeld 35 euro. All-in.

In de Filipijnen was gezondheidszorg nog veel goedkoper dan in Mexico. Daar betaalde ik 137 euro voor het operatief laten verwijderen van een reuze cyste op mijn hoofd, herinnert u zich dat verhaal nog? De tandarts is daar ook spotgoedkoop. Foto’s maken, een drievlak-vulling inclusief verdoven omdat ik zo’n angsthaas ben en gebitsreiniging kostte daar maar 24 euro.

En geloof me, de behandelkamers zien er net zo uit als in Nederland. De tandarts en arts steriliseert zijn instrumenten ook en de vakbekwaamheid is er niet minder om. Mijn tandarts in de Filipijnen had een modernere behandelkamer dan mijn tandarts in Nederland. Ik werd behandelt als klant en niet als patiënt. Er worden opties gegeven, met prijsindicatie en dan mag je zelf beslissen wat je wilt. De tandarts zegt wel wat hij denkt dat de beste optie is, maar jij bent altijd degene die de beslissing neemt.

Bola-bola healer of kippensoep?

Natuurlijk zijn er ook plekken waar ik niet behandelt zou willen worden, alleen in uiterste noodzaak. In het streekziekenhuis op Siquijor bijvoorbeeld, als er geen arts uit Cebu dienst had. Gezondheidszorg daar was gratis, maar daar was de kwaliteit ook naar. En een tandarts met zijn praktijk aan huis in de Filipijnen daar zou ik ook nooit naar binnen willen. Ik heb verhalen gehoord over kiezen trekken met behulp van een tandenstoker. Mijn vriend nam me wel eens mee naar een alternatieve genezer op Siquijor. Dan was hij niet tevreden over de wijze waarop ik herstelde met reguliere medicijnen en wilde hij de bola-bola healer er naar laten kijken. Uit nieuwsgierigheid liet ik dat dan gebeuren. Ze blies dan met een rietje in een potje (zo’n leeg potje van de doperwtjes of sperzieboontjes, gevuld met bronwater (uit een flesje) er liggen twee stenen in dat potje water en zij blaast luchtbellen.

En dan drijven al naar gelang je ernstig ziek bent, allemaal korreltjes troep in dat water als de behandeling klaar is. Ze beweegt dat potje langs je lichaam en blaast en blaast, en jij zit daar en luistert naar het borrelen en kletteren van die stenen tegen het glas terwijl er op de achtergrond een Filipijnse soap op de TV tettert. Ik weet nooit zo goed waar ik meer van opknapte, de bola bola healer of de kippensoep met gember en knoflook. Voor deze keer was het het zorgvuldig samengestelde medicijnpakket van de apotheker om de hoek.

Geschreven door: Redactie

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook