close
  • dinsdag 21 mei
Verhuizen

Rinnie’s Blog – verhalen van onderweg: is een appartement iets voor ons?

Rinnie’s Blog – verhalen van onderweg: is een appartement iets voor ons?

Rinnie (78) vertelt over haar ervaringen en belevenissen in een eigen blog. Vandaag overweegt ze kleiner te gaan wonen.   

We horen het tegenwoordig vaker om ons heen. “We gaan verhuizen. We verkopen onze woning. We zoeken een appartement”. Dan denk ik iedere keer: zou dat voor ons ook niet geschikt zijn? Ook wij worden ouder en we hebben een grote tuin en het werk in de tuin blijkt ons steeds zwaarder te vallen. Gaan wij ook kleiner wonen? Misschien moeten we, nu we nog zelf kunnen beslissen waar we willen wonen, deze stap maken.

‘Wanneer komt er iets te koop of is huren beter?’

Vandaag rijden we daarom naar een plaats aan de buitenrand van de stad. We hebben gehoord dat hier een paar appartementen zijn met mooi uitzicht, aan het water en vrij onlangs gebouwd. De buurt staat ons wel aan, het voelt hier best goed. Hier zou ik best willen wonen. Maar onderweg naar huis zijn er opeens allerlei vragen die ons bezig houden. Wanneer komt er iets te koop of is huren beter? Moet je voor huren misschien lang op de wachtlijst staan? Hoe pakken we het aan?  

We horen van vrienden vaak: ”Eerst je eigen huis verkopen, dan kun je sneller toehappen als er iets vrij komt”. Als ons huis verkocht is kunnen we in de periode dat we geen huis hebben wel in ons vakantie chalet gaan wonen, al is dat improviseren en onze meubels kunnen we opslaan. Zal ik die lekker zittende Italiaanse stoelen dan nog een keer opnieuw bekleden? Ik moet bekennen, dat ik een beetje enthousiast begin te worden. Verhuizen? Best een leuke uitdaging. 

Tuinmeubels

Thuis lopen we door de tuin en ik begin in gedachten al te organiseren. Wat doen we met de tuinmeubels?  Samen bedenken we dat de grote tafel wel naar ons vakantie huisje kan en de stoelen ook. De grote tuinbank ook, vindt mijn man. Die is steviger dan de andere. De rest van de tuinmeubels kan niet mee. Misschien willen de kinderen die wel hebben en anders moeten ze maar naar de kringloop. Ik moet de zolder boven de garage ook opruimen, bedenk ik, al staat daar niet zo veel meer. In de loop der jaren zijn veel kinderspullen en caravan-benodigdheden al verdwenen. Misschien wil onze zoon wel een wielklem en een kogeldrukmeter voor zijn caravan, die zijn bij de verkoop van onze caravan hier achtergebleven.

Dan is er ook Marktplaats voor dingen die verkocht kunnen worden. In mijn atelier staan veel lage kasten. Wat doe ik daar dan mee? Ik heb veel nodig voor mijn hobby’s, zoals schilderdoek, er staan stellingen met schilderijen, verf, enkele ezels en niet te vergeten al onze boeken. Maar natuurlijk vinden we ook daar wel een oplossing voor.

‘Wil ik wel kleiner wonen?’

De avond valt. De grote warmte van de zomerdag is verdwenen en we genieten nog tot in de kleine uurtjes van onze mooie achtertuin. Er kruipt een egeltje onder de struiken vandaan om op het terras een beetje te snuffelen op zoek naar iets eetbaars, een vogel gaat in bad in de vijver, een kikker springt er met een plons ook in. De vele vogels houden zich op dit uur rustig. De prachtige kleurschakeringen van de struiken en de planten, die door de tuinverlichting beschenen worden, maken dat ik me diep gelukkig voel. Hier is het net een klein paradijsje. Dat zal ik straks erg missen. Wat zijn dan de voordelen van  verhuizen naar een appartement? Wil ik eigenlijk wel kleiner wonen? Ik kan mijn tuin toch niet missen? Ik houd zo van tuinieren. 

Eigen plek

Als we verhuizen naar een kleinere woning is er geen plaats meer voor een atelier, ik kan dan niet meer thuis schilderen, want olieverf en terpentine zijn intense geuren in kleine ruimten. Er zijn meestal maar twee slaapkamers in zo’n appartement en die moeten we dan samen delen. Heb ik dan nog wel een eigen plek? Kan ik me ergens terugtrekken? Waar moet ik gaan zitten schrijven? Wat doen we als het warm is? Daar is geen tuin om buiten schaduw te zoeken. Misschien een klein balkon, maar dat is iets anders dan een tuin. Het is ook duurder, want we leven hier vrij goedkoop. Een voordeel is, dat we de buren niet te hoeven te vragen voor de vissen, de planten en de post, als we even weg zijn. Alles gelijkvloers is makkelijk. Het werken in de tuin is leuk, maar ook zwaar. Zonder tuin kunnen we gaan wanneer we willen.  

‘Ik zou bij verhuizen op al mijn liefhebberijen moeten beknibbelen’

De telefoon gaat. Zoon en dochter bemoeien zich niet met onze beslissingen, maar willen wel even benadrukken welke mogelijkheden er nog meer zijn. Neem een tuinman voor de tuin, is hun advies. Bovendien, als je in de toekomst de trap niet meer op kunt, is er wel een traplift mogelijk, is hun mening. Dat is goedkoper dan verhuizen naar een duur appartement. Er is met deze adviezen een gevoelige snaar geraakt bij ons. Ik zou bij verhuizen immers op al mijn liefhebberijen moeten beknibbelen. En die eigen plek hebben wij allebei ook nodig.  We doen graag veel samen, maar hebben behoefte aan vrijheid om dingen voor onszelf te doen.

Hovenier

We nemen een besluit. We blijven. We bellen een hovenier om over tuinonderhoud te praten. Een leuke jonge vent, die ook van vijvers houdt en de tuin prachtig vindt. Hij komt de volgende dag al langs en maakt een offerte. Voor de potplanten en de vissen vragen we een jonger iemand, die wel een beetje zakgeld wil verdienen en de krant lezen we al digitaal, dus als we even niet thuis zijn, blijft de brievenbus ook leeg. Heerlijk. Rust in de tent en in ons hoofd. We kunnen nog lang blijven genieten van wat we hier hebben opgebouwd. Daar zijn we heel tevreden mee.

Geschreven door: Rinnie Nauta

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook