close
  • vrijdag 18 september
Reizen

Jeanette is blij, want de stranden in Mexico zijn weer open!

Jeanette is blij, want de stranden in Mexico zijn weer open!

Jeanette Slagt besloot om op 53-jarige leeftijd opnieuw te beginnen als digitale nomade. Hierdoor heeft ze een compleet nieuwe manier van gepensioneerd leven neergezet.

In 2015 heeft ze vrijwel alles verkocht wat ze bezat. Ze was werkeloos, had een start gemaakt met een eigen bedrijf, maar helaas lukte het concept niet in Nederland. Ze besloot om ‘tering naar de nering’ te zetten: oftewel haar uitgaven af te stemmen op haar inkomsten. En waar kon ze dat beter doen dan in een land waar het levensonderhoud goedkoop is?

Dus boekte ze een ticket naar de Filipijnen en verhuisde. Momenteel verblijft ze in Mexico en heeft Jeanette al heel wat geschreven  voor 50+. Geniet mee van haar avonturen en haar kijk op het leven na je vijftigste. Vorige keer vertelde ze hoe ze haar relatie met Jorge beëindigde.

“De stranden gaan weer open!”

Oh, wat een heerlijk bericht zag ik voorbijkomen op Twitter! De stranden gaan weer open, drie strandopgangen gaan open als proef. En dan wordt per week bekeken hoe het gaat. Ik ben zo blij!

Sanitaire filters bij de strandopgangen inclusief dat kleffe voetenbad, en de thermometer waarvan geen enkele medewerker weet wat hij moet doen als je temperatuur te hoog is. Ik heb op een aantal punten een gesprek erover gehad, uit nieuwsgierigheid. Wat doe je als mijn temperatuur te hoog is? “Een aantal minuten wachten en dan nog een keer opnemen.” Maar wat als het dan nog te hoog is? “30 minuten wachten en nog een keer opnemen.” En als het dan nog te hoog is? Verward kijkt de bewaker naar de volgende in de rij en naar mij en zegt: Adelante por favor…..doorlopen……..

Terug naar het strand. De regels zijn bizar en dat dempt de feestvreugde wel een beetje. Want je mag niks, niet eens drinken meenemen.

Geen drinken???

Welk afval? Als je niet mag eten en drinken? En 5 meter afstand houden als je geen dure parasol huurt? Kom op zeg, ik ga samen met iemand en ga niet 5 meter afstand houden. Enne, niet drinken? Het zijn de heetste maanden van het jaar? Hoezo niet drinken? Echt, de mensen die dit soort regels bedenken, die zou ik wel eens willen ontmoeten. De strandopgangen die open gaan zijn ver van het centrum en er is daar geen horeca waar je even naar binnen loopt voor een hapje of drankje. Moedeloos lees ik de rest van de aanbevelingen en regels door en denk: Laat maar.

Strand zoals strand was

Als ik die dag door het centrum loop en naar het gesloten en verboden strand kijk is het druk. Als ik op het gesloten en verboden strand ga kijken is het zelfs nog drukker dan ik in eerste instantie kon zien. Overal zitten mensen, gezellig op kleedjes, koelboxen vol bier en hapjes mee. Zonder dure parasol of met, op redelijke, maar absoluut geen 5 meter afstand van elkaar en het is een gezellige boel. Muziek, gekakel, verkopers, strand zoals strand altijd al was. Iedereen negeert dus de verbodsborden en het gesloten strand en iedereen denkt: Strand open is strand open!

Ik wandel heerlijk met mijn voeten door het water. Het zeewier wat in deze tijd een probleem kan zijn valt mee. De storm heeft wel veel strand meegenomen. Maar het is heerlijk. En helemaal omdat ik me geen zorgen maak over handhaving en politie die dreigt dat je naar huis moet anders……IK geniet! De komende dagen wordt het er alleen maar beter op, en drukker hier en daar. En na een dikke week komt het bericht van de overheid dat het strand bij twee van de drie op proef geopende strandopgangen open blijft en de proef met tien dagen verlengd wordt.

Geldnood

Onze gouverneur heeft haast. De grens met Belize blijft dicht vanuit Belize en de handel daar stagneert al maanden, de provincie stad Chetumal gaat daar onder gebukt. De hele staat gaat gebukt onder het wegblijven van toeristen die nu met vliegtuigen vol via gewiekste aanbiedingen van twee weken voor de prijs van een in de meest luxe resorts worden ingevlogen. Uit alle delen van dit continent. Er moet geld binnenkomen. En hoewel het stoplicht hier nog op oranje staat en stranden en cultuur nog lang niet open mogen, gaat alles open. En in het Regeringspaleis in Mexico stad schudden ze hun hoofd in lichte afkeuring, maar oogluikend toestemmend omdat de economie in Mexico zwaar onder druk staat.

Er lopen zoveel mensen op straat die overduidelijk geen huis meer hebben. Onder het viaduct bij de snelweg woont een hele groep, ze hebben een soort huis gemaakt, inclusief een soort van toilet vol viezigheid in een hoekje ver dan de bij elkaar geraapte matrassen en kartonnen afscheidingen. Gezinnen, jongeren, maar vooral veel oude mannen lopen dagelijks door de straten in de vuilnis te trekken en slapen op straat. Toen ik pas in Playa del Carmen aankwam was dat niet, nu is het een onderdeel van het dagelijkse straatbeeld.

Moeilijk rondkomen

In een land waar veel mensen van dag tot dag leven qua geld en waar opeens duizenden banen wegvallen is armoede een veel groter probleem dan bijvoorbeeld in Nederland war het normale leven gewoon doorgaat minus een beetje extra. Een vriend van mij in de Filipijnen zegt dat het daar in grote delen helemaal slecht is, daar zijn zelfs de winkels leeg en eten mensen gras en bladeren om in leven te blijven.

En Nederland zeurt over het gebruik van mondkapjes en ministers en het koningspaar en anderhalve meter afstand. En dat het noodfonds niet goed verdeeld is. Hier zijn de voedselpakketten op en de huisbazen niet meer tolerant, worden mensen afgesloten van levensbehoeften die voor ons zo normaal zijn dat we er niet eens meer bij nadenken als we de kraan opendraaien of het licht aandoen.

Schuif je zorgen vooruit

En daarom heeft onze gouverneur haast. Hij wil de economie op volle gang in deze Staat in Mexico, want hij wil dat er geld gaat stromen. En daarom gaan de stranden open, en hoewel ik zijn maatregelen met argusogen bekijk, en in mijn achterhoofd een stemmetje zeurt dat de COVID cijfers in deze staat waarschijnlijk aangepaste cijfers zijn omwille van die economie, ben ik blij dat de stranden open zijn en ik ongestoord kan wandelen en naar de horizon kan staren.

Temidden van al de wanhoop en strijd om mij heen is dat een gruwelijk egoïstische gedachte volgens mijn sociale kant. Maar hij is ook heel aangepast: Want zorgen schuif je in culturen als deze voor je uit. Je moppert niet protesteert niet, je leeft, en je leeft vandaag en morgen kan alles anders zijn. En daarom is het zo’n gezellige boel op het strand.

Geschreven door: Redactie

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Volg ons via Facebook